Soms lijkt het alsof het verleden achter ons ligt. Alsof wat geweest is, voorbij is. Maar wie beter kijkt, merkt dat oude ervaringen vaak nog verrassend actief zijn in het hier en nu.

In de film A Big Bold Beautiful Journey wordt dit op een bijna poëtische manier zichtbaar. De personages bewegen niet alleen vooruit in hun leven, maar worden als het ware teruggeleid naar momenten die hen gevormd hebben. Wat daar gebeurt, voelt niet als ‘toen’, maar als iets wat nog steeds leeft.

Dat is precies hoe het in ons eigen systeem werkt. Ervaringen, zeker wanneer ze emotioneel geladen zijn, worden niet alleen opgeslagen als herinnering, maar ook als emotie, als lichamelijke sensatie, als overtuiging over onszelf of de wereld. Zonder dat we het doorhebben, reageren we in het heden soms vanuit het verleden: we trekken ons terug waar we ooit gekwetst zijn, we passen ons aan waar we ooit moesten voldoen, we houden vast waar we ooit iets verloren.

Niet omdat het nu nodig is, maar omdat het ooit nodig was.

Wat de film zo mooi laat zien, is dat er iets verandert op het moment dat je bereid bent om terug te kijken. Niet om erin te blijven hangen, maar om opnieuw te doorvoelen, te begrijpen en te zien: dit hoort bij toen, niet bij nu.

Daar ontstaat ontlading en met ontlading ontstaat er ruimte.

Ruimte om anders te reageren.
Ruimte waarin oude patronen worden losgelaten.
Ruimte om meer aanwezig te zijn in het moment.
Ruimte om weer te verbinden: met jezelf, je lichaam, je emoties, je omgeving.

Het verleden verdwijnt niet. Maar de manier waarop het doorwerkt, kan wel veranderen.

En misschien is dat wel de essentie van ontwikkeling en heling: niet dat we ons verleden achter ons laten, maar dat we het meenemen, op een manier die ons vrijer maakt in het hier en nu.

Benieuwd? Zie hier de trailer. De film is sinds 31 maart beschikbaar op Netflix.