In de Libelle: Als de pijn blijft

In Libelle verscheen het artikel Als de pijn blijft van Romy Veul, waaraan ik mocht meewerken. Het gaat over iets wat ik in mijn praktijk vaak hoor: mensen met jarenlange pijnklachten die steeds te horen krijgen dat er niets te vinden is. Dat kan eenzaam voelen. Alsof je niet serieus wordt genomen.

De pijn is echt

Dat er niets aantoonbaars is gevonden, betekent niet dat er niets speelt. Een ontregeld zenuwstelsel kan er mee te maken hebben. Ons zenuwstelsel kent als het ware een stress-stand en een ruststand. Bij een ontregeld zenuwstelsel blijft het lichaam lang in de stress-stand hangen. De pijndrempel kan dalen en gewone prikkels kunnen dan als pijn binnenkomen.

De pijn is dus echt, maar de oorzaak ligt niet altijd op de plek waar het pijn doet.

Wat je met je meedraagt

In de westerse gezondheidszorg ligt de focus vaak op een aantoonbaar lichamelijk defect. Dat is waardevol, maar niet altijd genoeg. Wat ik regelmatig zie, is dat het zenuwstelsel nog beïnvloed wordt door onverwerkte ervaringen uit het verleden. Een onveilige jeugd, een verlies, emoties die niet gevoeld mochten worden.

Soms gaat het niet eens om je eigen ervaringen. Onverwerkt verdriet van ouders of grootouders kan van generatie op generatie worden doorgegeven, in de vorm van patronen als "altijd maar doorgaan" of weinig voelen. Na een tijdje kan het lichaam dan op de rem trappen. Bijvoorbeeld met pijn.

Misschien herken je dat:

je lichaam nooit echt lijkt te ontspannen je gewend bent om door te gaan, ook als het eigenlijk niet meer gaat * de pijn erger wordt in periodes van spanning

In het artikel vertelt Kim hoe ze via regressietherapie ging zien dat haar lichaam altijd “aan” stond. Door oude patronen te doorbreken; haar grenzen beter te voelen, meer rust te nemen en naar haar lichaam te luisteren werd de pijn minder.

Kijken naar het geheel

Symptoombestrijding kan zeker helpen, maar er is meer. Leefstijl speelt een grote rol: slaap, voeding, beweging, ontspanning, verbinding en zingeving. Daarnaast kan het ook waardevol zijn om te kijken wat we in onze rugzak (onbewust) meedragen.

Chronische pijn ontstaat zelden door één oorzaak. Bij Backpack kijk ik als integraal leefstijlarts daarom niet alleen naar de klacht, maar naar jou als mens, in je context en met je verhaal. Wat speelt er? Hoe is je leefstijl, en wil en kun je die nog optimaliseren? Wat draag je met je mee? En wat probeert je lichaam je te vertellen?

Zodra je zenuwstelsel meer tot rust komt, ontstaat er ruimte. Dat kan door leefstijlaanpassingen, door het verwerken van wat er nog in je rugzak zit, of door allebei. Er ontstaat ruimte voor meer begrip en veerkracht, ruimte om oude patronen te doorbreken en mogelijk ook ruimte voor afname van klachten.

Lees het volledige artikel hier.